Απαντάω σε prompts γιατί αλλιώς θα γράψω πάλι από του χρόνου

Hello! Μια μικρή σημείωση ότι λόγω τεχνικών προβλημάτων (το πολυαγαπημένο μου πενάκι για το ταμπλετ χάλασε) δεν έχουμε καθόλου fun graphics προς το παρόν. Ελπίζω να το αντικαταστήσω σύντομα και να επανέλθω με δικά μου σχεδιάκια όπως και συνηθίζω.

Hi there! Due to some technical difficulties (my tablet’s stylus broke) there will be no fun graphics for the foreseeable future. Hoping to replace it soon and get back to doodling stuff for each post on here!

Είχα ξεκινήσει ένα πολύ ωραίο streak εδώ όπου το ένα post το έγραφα στα αγγλικά και το επόμενο στα ελληνικά… νομίζω πως ήρθε η ώρα για ένα hybrid post. Πρέπει να έχω γράψει και διαγράψει τουλάχιστον 5 κείμενα στα ελληνικά, δεν γινόταν άλλο. Ήθελα κάτι απλό, να έχει λίγο απ’ όλα, και να μου αρέσει… και έτσι φτάσαμε εδώ.

Στο Instagram μια φορά στο τόσο ανεβάζω stories με ερωτήσεις του τύπου «τι σκέφτεσαι σήμερα;», «τι θα ήθελες να σχολιάσω;» ή πιο απλά «γράψε μου ένα prompt». Αν και πολλές φορές απαντώ απευθείας σε story, είχα κάποια πραγματάκια που τα κρατούσα για μελλοντική χρήση. Ήρθε λοιπόν η μέρα να αξιοποιήσω όλο αυτό το εξαιρετικό υλικό, να σταματήσω να το παρασκέφτομαι και απλά να περάσω καλά!

A short translation for the English reader: this is a compilation of cool questions I have been asked through questionnaires and polls on my IG. Some are in English, some are in Greek, many are quite old and had been saved by me for future use. Well, today’s the day! I’ve been blocked up and wasn’t satisfied with anything I was writing (this was initially meant to be an all-Greek post day), but I have swallowed my pride and decided to just… share some thoughts. Bilingual-style.


How does your surroundings (e.g. your apartment) changing mirrors your personal evolution.?

My single-sentence answer would be this: changing my environment dramatically increased my desire to change my bad habits.

It is one of the best things that happened to me this year, both for my mental and physical health. It’s such a privilege that I have had a chance to create the aesthetic of my home from scratch, and I have a very specific idea of what that home will ultimately look like (as proven by my love for one certain type of table lamp). All of that love you pour into your space inevitably reflects into how you act in the space, thus how you take care of yourself.

It is a privilege that is my reality now, and I wish everybody gets to experience it for themselves.

Συνταγή για λαδερά;

Λοιπόν, για όποιον έχει την ψευδαίσθηση ότι μου αρέσει να μαγειρεύω το γράφω εδώ ξεκάθαρα: ΟΧΙ!!!

Δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Ακόμα και μια εύκολη συνταγή να κάνω (και να βγει καλή) σε όλη τη διαδικασία γκρινιάζω. Σε αντίθεση με την Νάνσυ των προηγούμενων χρόνων, τουλάχιστον φέτος λειτουργώ την κουζίνα μου σταθερά και όχι μόνο για να φτιάξω καφέ. Θα μαγειρέψω αλλά σπάνια θα το κάνω με ευχαρίστηση.

Παρ’ όλα αυτά, μια ωραία συνταγή για λαδερά είναι αυτή.

Queer friendships: are they possible?

This was sent to me in a very specific context a long time ago and I wasn’t sure how to approach it. There is a general consensus amongst most queer women that I’ve met about queer/lesbian friendships which boils down to “they’re impossible”. Not only because, in Greece, there is a small LGBTQ+ community where you are almost guaranteed to be tied to an invisible string with your exes. It gets worse if you’re openly bi.

Bisexual women are pretty heavily stigmatized or “feared” because even though they date women, they’ll eventually “always” settle down with a man. Suddenly, you could find yourself in a room of people telling you to not be out and proud because of their bad experiences. Despite it being advertised as a very inclusive space, queer communities project a lot of their personal trauma pre-pride onto each other. Things can get very toxic very quickly.

That doesn’t mean that you can’t find people to connect with who accept you for you. It might take time, but you don’t need to get along with everybody anyway.

Είσαι εκεί που θέλεις να είσαι στη ζωή σου;

Χμμμ… το ένστικτο μου είναι να πω πως όχι, δεν είμαι εκεί που θα ήθελα να είμαι στη ζωή μου. Επαγγελματικά παρατηρώ ότι έχω κάνει πολλά πισωγυρίσματα που δεν έπρεπε, κοιτάω να επαναφέρω την ίδια αυτοπεποίθηση και ενέργεια που είχα πριν κάμποσο καιρό. Το blog το έχω αφήσει κάπως στη μοίρα του γιατί κατέληξα να εστιάζω όλη μου την προσοχή σε μια δουλειά η οποία τελικά δεν προχώρησε και μείναμε αρκετοί συνάδελφοι άνεργοι από την μια μέρα στην άλλη.

Αλλού πίστευα ότι θα ήμουν προς τα τέλη του 2025, αλλού βρέθηκα. Γνωρίζοντας όμως πως έχουν πάει και άλλες αρκετά δύσκολες χρονιές, πιστεύω πως ίσως ακόμα δεν ήμουν έτοιμη να φτάσω εκεί που «θέλω». Όντως, απ’ ότι παρατηρώ μέχρι στιγμής στα λίγα χρόνια που έχω ζήσει, όλα για κάποιο λόγο γίνονται.

Music you’re listening to at the moment.

I have a soft spot for Post Malone, two albums stand out to me: “Hollywood Is Bleeding” and “Twelve Carat Toothache”. These are not so much a right-now, more so all-time favorites worth mentioning.

I’ve been hooked on Taylor’s “Life Of A Showgirl”! Lyrically it may not be as perfect as the “folklore/evermore” sister albums, but I am constantly singing the title track and The Fate Of Ophelia in the shower. Guess she must’ve done one thing right…

Other notable mentions:
– Dracula, Tame Impala
– Off The Floor, Marisol
– Tonight, Pink Pantheress
– Meddle About, Chase Atlantic

Ποια η γνώμη σου για την βιομηχανία περιποίησης προσώπου;

Δεν έχω καλύτερο απ’ το να μιλάω για περιποίηση προσώπου και σώματος! Με τα μαλλιά ακόμα κάπως το ψάχνω, έχω λεπτή και πολύ ατίθαση τρίχα (γενικά η περιποίηση μαλλιών μου φαίνεται πιο μυστήρια). Πειραματίζομαι με προϊόντα από τότε που πήρα τον πρώτο μου σοβαρό μισθό στα χέρια μου, υπάρχουν λίγα brands εκεί έξω που να μην έχω δοκιμάσει έστω και κάποιο tester. Ως λάτρεις του skincare, με αγχώνει η προσέγγιση των 12-15 χρονών κοριτσιών που παίρνουν συμβουλές από γυναίκες στα 25-30 τους στο TikTok.

Πέρασα μια περίοδο μεταξύ του ‘18-19 που έβγαλα έκζεμα στο πρόσωπο, γύρω απ’ τα μάτια, πίσω απ’ τα αυτιά, και είχα κανονικότατη ψωρίαση στο κρανίο. Ήταν λόγω συσσωρευμένου στρες, από τότε ευτυχώς δεν μου έχει ξανατύχει στον ίδιο βαθμό. Το δέρμα μου μετά από αυτό δεν ήταν ποτέ ξανά το ίδιο: ερεθιζόταν με το παραμικρό, όλες οι κρέμες που λάτρευα πριν του έπεφταν βαριές ή δεν με ενυδάτωναν, και ότι είχα μαζέψει μέχρι τότε ήταν για τα σκουπίδια. Άρχισα να ψάχνω πιο συγκεκριμένα για προϊόντα που είναι για ευαίσθητο δέρμα, και στα γενέθλια μου δοκίμασα τα προϊόντα της Tatcha. Είναι αμερικανική εταιρεία που χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο 4-step base routine εμπνευσμένο από τη ρουτίνα που χρησιμοποιούν οι Γκέισες.

Δεν έχω ξαναδοκιμάσει καλύτερα προϊόντα μέχρι σήμερα, και ήταν το καλύτερο δώρο που έκανα στον εαυτό μου. Ακόμα και σήμερα που δεν έχω κανένα προϊόν της Tatcha (πέρα απ’ το ότι είναι ακριβά δεν υπήρχε τρόπος να τα πάρεις χωρίς να πληρώσεις αλλά τόσα στο τελωνείο, φέτος όμως ήρθαν στα Sephora για οποι@ θέλει να δοκιμάσει) έχω και το λέω πως παίρνεις αυτό που πληρώνεις. Αυτό γενικά δεν ισχύει στις περισσότερες εταιρίες skincare. Εξακολουθώ να είμαι τεράστια θαυμάστρια, κι ας είναι εκτός budget η γκάμα τους. Ειδικά για δέρματα που έχουν περάσει από έκζεμα, όλη η σειρά Indigo είναι θαυματουργή.


Ήδη είναι ένα από τα μεγαλύτερα κείμενα που έχω ανεβάσει στο blog, άρα λέω να σταματήσουμε εδώ! Το ευχαριστήθηκα πολύ, και ευχαριστώ όλους όσους απαντούν στα μικρά μου polls. Εννοείται είστε ελεύθεροι να αφήσετε σχόλια εδώ ή να μου στείλετε DM στο IG, αντί να εξαφανίζομαι να κάνουμε τέτοια!

I’ll stop right about here, hope you enjoyed that as much as I did! Feel free to leave any other prompts or questions in the comments here or message me on IG (or maybe follow me in case another silly questionnaire pops up). Perhaps instead of disappearing we do more of these in the future!

Leave a comment